De Digitale Zorgverlener

Er is voor zorgverleners een wereld te winnen. Ze hebben de mond vol van het centraal stellen van de klant, maar het imago van horken, toch? Zeker op communicatief vlak is veel te verbeteren, want laten we eerlijk zijn, veel meer dan “hmmm….” of “jaja….” komt er tijdens een consult niet uit (of chargeer ik nu te veel :-))?

In een eerdere blog schreef ik dat ik fatsoen verwacht van mijn zorgverleners. Ik verwacht bovendien een zekere mate van wat we in het bedrijfsleven “klantvriendelijkheid” noemen. Dat zou in mijn beleving passen bij het centraal stellen van de klant.

Daarbij zou de zorgverlener de mogelijkheden van het digitale tijdperk moeten benutten. Als je het mij vraagt is met name daar zonder grote inspanning veel te winnen. Bijna dagelijks verschijnen artikelen over de toepassingen van sociale media door zorgverleners. Veelal inspirerende verhalen van zorgverleners die de voordelen van de digitale wereld en de sociale media zelf ontdekt hebben.

Kort samengevat komen die verhalen hierop neer: De mogelijkheden van de sociale media zijn ongekend, maar je moet ze wel omarmen. Angst is daarbij een slechte raadgever, boerenverstand een vereiste.

Voor mij persoonlijk geldt dat openheid en toegankelijkheid van mijn zorgverlener via digitale weg (al is het maar per email) mijn “klanttevredenheid” verhoogt. Ik kan me niet voorstellen dat ik daarin de enige ben…

To Cloud, or Not To Cloud?

Ik werk voor een zorginstelling. Dat vind ik heel erg leuk, zeker in deze tijd van digitalisering. Inderdaad, ik ben geen zorgmedewerker, ik ben “informatiemanager”, hoewel ik het zelf liever heb over tolk. Ik vertaal problemen waar men in de zorg tegenaanloopt naar oplossingen, meestal met een digitale component. Internet technologie opent voor de zorgmedewerker, de zorgklant en de relatie tussen die twee vele deuren en maakt het mogelijk de zorg echt anders in te richten. Daarbij kunnen klant en medewerker echt regie krijgen over hun relatie en de zorg die daarin wordt geleverd. Mooie ontwikkelingen dus die mooie tijden beloven!

Maar, het zijn ook spannende tijden. Werkwijzen die zich in de loop van vele jaren hebben ontwikkeld raken achterhaald en een sector die van oudsher niet veel met technologie opheeft moet opeens die geweldige internet technologie omarmen. Dat is niet eenvoudig, niet in praktische zin, niet in culturele zin, maar ook niet in juridische zin. Bij dat laatste, het juridische aspect, wil ik hier stilstaan.

Ik heb één simpele vraag: “Mag een zorginstelling de Cloud gebruiken voor het opslaan van cliëntgegevens?”

Ik zou blij zijn met een simpel antwoord: “Ja” (of “Nee”, maar mijn voorkeur is Ja). Helaas heb ik nog niemand gevonden die mij een enduidig antwoord kan geven op mijn simpele vraag. De antwoorden die ik krijg lopen uiteen van “Ja” tot “Nee”. Ik kan er geen chocola van maken.

Een greep uit de antwoorden die ik tot nu toe heb gekregen:
– Nee, want de wetgever wil dat de gegevens op een aanwijsbare server worden opgeslagen
– Ja, natuurlijk, de veiligheid in de Cloud is veel hoger
– Ja, maar dan moet je wel kunnen aantonen dat de servers op europees/nederlands grondgebied staan
– Ja, maar alleen mij een niet-amerikaans bedrijf

Mijn mening? Het moet! Als het niet mag, om wat voor reden dan ook, zeg je feitelijk “Nee” tegen innovatie in de zorg.
De praktijk: Niemand weet hoe het zit dus niemand durft te beslissen waardoor innovatie tot stilstand komt.

Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die met deze materie worstelt. Jurisprudentie is niet mijn vak en al helemaal niet dat van de zorginstelling waarvoor ik werk. Toch wil ik, de instelling waarvoor ik werk, de zorgsector en de maatschappij innovatie in de zorg.

Wie heeft een antwoord op mijn simpele vraag?