Windows 8: Touch of Desktop?

Windows 8 is weliswaar nog niet officieel uit, maar al wel enige maanden beschikbaar in verschillende previews. Ik heb zelf vanaf de developer preview meegedraaid omdat ik erg benieuwd ben naar Windows 8, niet in de laatste plaats omdat het beter aansluit bij onze infrastructuur op het werk en een tablet voor een groot deel van onze medewerkers grote voordelen biedt…

Ik heb geen Windows 8 Tablet (of Slate, zoals je dat in de Windows jargon noemt), maar draai het op een laptop. Ik heb inmiddels wel enige malen een Slate in mijn handen gehad, dus de vertaling van laptop gedrag naar Slate gedrag kan ik wel maken (vind ik). Ik gebruik mijn laptop dagelijks, maar ik gebruik ook dagelijks een iPad en een Android Smartphone. Erg leuk dus om eea naast elkaar te zien. Het is niet mijn bedoeling er een vergelijking van te maken, maar desondanks zet ik toch hier en daar het ene tegen het andere af.

Voordat ik Windows 8 op mijn laptop installeerde draaide ik met Windows 7. Met name vanaf de Windows 8 Consumer Preview worden twee zaken duidelijk:
1. Windows 8 is sneller dan Windows 7, of in ieder geval voelt het zo
2. Windows 8 is stabieler dan Windows 7, afgemeten aan hoe vaak ik mijn laptop moet herstarten

Ad 2: De herstartknop is ook een stuk moeilijker te vinden in Windows 8 🙂

Wat meteen opvalt is de Windows Live integratie. Al bij installatie meld je je aan met je Live ID. Daarna doen alle Live diensten het, tenminste, totdat ze het niet meer doen, maar daarover later meer… Ik ben een GMail fan en heb al lang geleden Hotmail overboord gezet. Daar heb ik nooit spijt van gehad, maar deze mate van integratie maakt dat ik mezelf terug zie bewegen richting Windows Live diensten. Erg mooi! De integratie met SkyDrive is zo mooi dat je eigenlijk je lokale storage niet nodig hebt (behalve dan vanwege het feit dat SkyDrive niet groot genoeg is…). Windows 8 kan omgaan met lokale storage, maar daarbij kun je niet om de desktop heen.

Vreemde ervaring was dat de Windows Live diensten het opeens niet meer deden. Alles waarvoor ik in moest loggen weigerde. Ik heb vooral veel dezelfde probleembeschrijvingen gevonden, maar de enige beschreven oplossing die voor mij werkte was een complete herinstallatie. Waar het precies mee te maken heeft is mij niet duidelijk, maar ik heb inmiddels wel gemerkt dat de werking van Windows Live diensten sterk samenhangt met de instelling van de regio (voor wat het waard is…).

Windows 8 is met name in hoge mate hetzelfde als Windows 7. Ja, er is een Metro interface, maar het is heel lastig om alleen daarmee alles uit je computer te halen. Voor veel zaken kun je niet om de desktop heen en dat is “gewoon” Windows 7. Eén ding is zeker,  dat is niet met touch te bedienen.

Het aantal beschikbare Metro apps is (nog) beperkt, evenals de Metro functionaliteit van die apps, zeker in vergelijking met desktop functionaliteit. Je ziet dan ook vaak dat een app een combi is van de twee. Een mooi voorbeeld hiervan is Microsofts eigen SkyDrive. De Metro app is best mooi, maar zonder de desktop app kun je je bestanden niet echt beheren. Het aantal handelingen waarvoor je de desktop nodig hebt is zo groot dat ik de neiging heb om de Metro interface dan maar helemaal aan de kant te schuiven. Dat is niet mogelijk, en de Metro interface wordt dan feitelijk gereduceerd tot een nieuwe variant van het startmenu. Ik kan me overigens wel goed voorstellen dat als je een Slate hebt je de Metro interface vooral onderweg gebruikt en thuis de desktop.

De Metro interface is wel en in vele opzichten goed doordacht. Het meest vreemde vind ik dat het niet op alle resoluties werkt, in ieder geval niet op mijn netbook (1024×600). Twee apps naar welkaar draaien is heel mooi uitgevoerd. Dat kan met gebruik van niet gemaximaliseerde windows in Windows 7 natuurlijk ook, maar met Metro is het makkelijker en mooier. Meer dan twee tegelijk kan niet, in ieder geval niet op 1366×768… De zogenaamde Charms vind ik leuk bedacht, maar niet erg handig. Je moet ze eerst tevoorschijn toveren voordat je ze kunt gebruiken. Wat ik wel heel handig vind is dat de Charms (en de menus daarachter) contextgevoelig zijn. Je krijgt bijvoorbeeld alleen in de context relevante settings te zien. Ik was altijd erg gewend om windows niet perse gemaximaliseerd te openen, maar met Metro (waarin het altijd is gemaximaliseerd) mis ik die mogelijkheid niet. Sterker nog, de interface is clean en er is weinig afleiding van onderdelen die je niet gebruikt als je aan het werk bent.

Ik ben er nog niet helemaal uit, maar uiteraard zeer benieuwd naar de meer geavanceerde apps die onderweg zijn. Daarvan heb ik Microsofts Office 15 uitgeprobeerd. Ik had hoge verwachtingen, maa ik word er niet erg enthousiast van. Ik had verwacht dat het een Metro app zou zijn of op zijn minst een Metro interface zou hebben, maar dat is niet het geval. Het draait uitsluitend op de desktop en is ogenschijnlijk “gewoon” Office 2010 met een Metro skin (geen interface). Ook hiervoor geldt dat de SkyDrive integratie erg mooi is uitgevoerd.

Ik vraag me af in hoeverre de combinatie Slate/Laptop een propositie is die sterk aftrek gaat vinden. Apple zegt dat het twee gescheiden werelden zijn, Microsoft zegt van niet, getuige ook hoe Windows 8 werkt. We weten dat Apple gelijk heeft, maar heeft Microsoft dat ook? Volgens mij komt er ook een release die uitsluitend Metro heeft en voor Slate geschikt is. Zou dat een opmaat zijn naar gescheiden werelden voor Windows 8? Misschien heb je uiteindelijk een laptop, een slate en een smartphone….

Oh wacht, dat heb ik al :-).

iPad: Heilige Graal?

De iPad, een veel besproken en inmiddels veel gezien apparaat in zorginstellingen, ook bij de organisatie waar ik werk. Ik heb er zelf ook één en ik ben een zeer enthousiast en intensief gebruiker. Sterker nog, ik was de eerste met een iPad (1) binnen mijn organisatie. Ik was instantaan papierloos en enthousiast. Toen de iPad 2 uitkwam maakte ik me even zorgen… straks heb ik een verouderd apparaat… (lees: ik wil ook een iPad 2!). Mijn leidinggevende kwam naar mij toe met een blijde boodschap: Jij bent zo goed met die iPad, ik wil dat jij een iPad 2 krijgt. (De iPad 3 slaan we voorlopig even over, maar wie weet… :-))
100% papierloos
Hoe dan ook, ik werk, lees en schrijf 100% papierloos met de iPad. Daarmee ben ik gebombardeerd tot lichtend voorbeeld voor andere iPad gebruikers binnen mijn organisatie. Een hele eer, dat wel, maar nu komt mijn punt: Is de iPad wel die heilige graal waarvoor hij in de zorg soms wordt aangezien? Ik ben informatiemanager met een (zeer) sterke ICT affiniteit en een lichte verslaving aan gadgets. Ik leef al jaren (ook pre-iPad) in een digitale wereld. Met die achtergrond geef ik binnen mijn organisatie workshops over het gebruik van de iPad. 
Ik begin met uitleggen hoe dat allemaal werkt, dat papierloos werken met de iPad.
Ik: …dan download je een App in de AppStore…
Zaal: Wat is dat? Hoe doe je dat?
Ik: … en dan maak je een AppleID aan…
Zaal: Wat is dat? Hoe doe je dat?
Ik: …en dan verbind je met Dropbox…
Zaal: Wat is dat? Hoe doe je dat?
…en zo verder…
Heilige graal?
Ja, we krijgen te maken met digitalisering in het primaire zorgproces.
Nee, daar ontkomen we niet aan. 
Ja, dat betekent dat we allemaal met nieuwe concepten, diensten en accounts te maken krijgen.
Maar snappen we daarmee ook hoe het werkt? We bankieren allemaal via internet en we hebben allemaal een Facebook account. Maar is het niet zo dat iemand anders (zoonlief, handige achterneef etc.) dat voor ons heeft ingesteld? Snappen we zelf wel hoe het zit, of leveren we ons over aan de deskundigheid van anderen?
Is, zo bezien, die iPad wel de heilige graal? Ik denk in hoge mate wel, maar stel vast: nu nog niet… We komen er vast en waarschijnlijk sneller dan we ons nu voor kunnen stellen, maar het gaat niet (helemaal) vanzelf. Zoals met zoveel zaken: koester enthousiasme en stimuleer kennisdeling. Je kunt je niet afhankelijk maken van een enkele gadgeteer, het moet gaan leven!

To Cloud, or Not To Cloud?

Ik werk voor een zorginstelling. Dat vind ik heel erg leuk, zeker in deze tijd van digitalisering. Inderdaad, ik ben geen zorgmedewerker, ik ben “informatiemanager”, hoewel ik het zelf liever heb over tolk. Ik vertaal problemen waar men in de zorg tegenaanloopt naar oplossingen, meestal met een digitale component. Internet technologie opent voor de zorgmedewerker, de zorgklant en de relatie tussen die twee vele deuren en maakt het mogelijk de zorg echt anders in te richten. Daarbij kunnen klant en medewerker echt regie krijgen over hun relatie en de zorg die daarin wordt geleverd. Mooie ontwikkelingen dus die mooie tijden beloven!

Maar, het zijn ook spannende tijden. Werkwijzen die zich in de loop van vele jaren hebben ontwikkeld raken achterhaald en een sector die van oudsher niet veel met technologie opheeft moet opeens die geweldige internet technologie omarmen. Dat is niet eenvoudig, niet in praktische zin, niet in culturele zin, maar ook niet in juridische zin. Bij dat laatste, het juridische aspect, wil ik hier stilstaan.

Ik heb één simpele vraag: “Mag een zorginstelling de Cloud gebruiken voor het opslaan van cliëntgegevens?”

Ik zou blij zijn met een simpel antwoord: “Ja” (of “Nee”, maar mijn voorkeur is Ja). Helaas heb ik nog niemand gevonden die mij een enduidig antwoord kan geven op mijn simpele vraag. De antwoorden die ik krijg lopen uiteen van “Ja” tot “Nee”. Ik kan er geen chocola van maken.

Een greep uit de antwoorden die ik tot nu toe heb gekregen:
– Nee, want de wetgever wil dat de gegevens op een aanwijsbare server worden opgeslagen
– Ja, natuurlijk, de veiligheid in de Cloud is veel hoger
– Ja, maar dan moet je wel kunnen aantonen dat de servers op europees/nederlands grondgebied staan
– Ja, maar alleen mij een niet-amerikaans bedrijf

Mijn mening? Het moet! Als het niet mag, om wat voor reden dan ook, zeg je feitelijk “Nee” tegen innovatie in de zorg.
De praktijk: Niemand weet hoe het zit dus niemand durft te beslissen waardoor innovatie tot stilstand komt.

Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die met deze materie worstelt. Jurisprudentie is niet mijn vak en al helemaal niet dat van de zorginstelling waarvoor ik werk. Toch wil ik, de instelling waarvoor ik werk, de zorgsector en de maatschappij innovatie in de zorg.

Wie heeft een antwoord op mijn simpele vraag?

Ik wil je boek kopen, maar niet op papier…

Ik ben erg “e”. Zowel in werk als in privé genereer ik niet of nauwelijks papier. Een blik in mijn tas leert dat het enige papier dat ik nog gebruik bestaat uit een lunchkaart voor het bedrijfsrestaurant en uit visitekaartjes.
Zakelijk gezien is het laatste printje dat ik heb gemaakt een maand of twee geleden. Ik moest mijn declaratie voor mijn onkosten indienen. Dat kan bij ons nog (steeds) niet digitaal. Notities maak ik gewoon op mijn iPad, dus een kladblok heb ik niet nodig. Het enige papier waar ik zakelijk mee te maken heb, is papier dat ik krijg. Dat bestaat vooral uit nagekomen stukken in een vergadering. Ik vraag de indiener daarvan meestal mij die stukken te mailen. Dat kan vaak meteen via de iPad. Wat ik toch nog krijg, scan ik en gooi ik weg.
Privé heb ik vorig jaar om precies te zijn zes velletjes afgedrukt: twee velletjes voor mijn ESTA formulier (dat is toch een veilig idee om op papier bij je te hebben als je naar Amerika reist) en vier velletjes voor de kerstvakantie (één per e-boarding pass). Die heb ik afgedrukt omdat er stond dat dat moest, want begrijpen doe ik dat eigenlijk niet…
Zowel privé als zakelijk lees ik veel, maar al een paar jaar niet meer op papier, tenminste, als dat kan. En dat laatste begrijp ik niet, want dat kan namelijk niet altijd!
Vooral zakelijk zijn veel boeken niet digitaal beschikbaar. Ik kan me voorstellen dat er onderwerpen zijn waarvan de doelgroep minder “e” is dan ik ben en dat je daarom geen digitale versie uitbrengt. Maar ik ben een nerd en lees zakelijk dus boeken over moderne technologie en ICT enzo. Zelfs die boeken zijn niet digitaal beschikbaar.
Ik kan inmiddels een hele waslijst van boeken maken die ik graag zou willen lezen. In eerste instantie was ik nog zo gek om van die boeken dan maar een papieren versie te bestellen, maar ik ben daarmee gestopt. Erg jammer want zoals gezegd, mijn lijst is lang en groeiende. Ik wil ze kopen, maar niet op papier! 
We kennen allemaal de discussie van digitale muziek. Als je het mij vraagt gaat de boekenmarkt precies dezelfde kant op. Ik heb een tip: Angst is een slechte raadgever, ook angst voor vernieuwing!